Tatlı Ismarlayan Kuşlar

Bugün termometreler öğle sıcaklığını eksi on derece gösteriyordu, hava çok ama çok soğuk… Soğuk havanın tadını almak için balkona çıkmıştım. Dışarıda öyle bir hava vardı ki biraz durduğumda elbiselerim şekerli suya batırılmış gibi kaskatı kesiliyordu. Kocaman bir külah dondurmanın hepsini birden ağzıma almışım sanki, dişlerim ve damağım sızlama hissediyordum. Öyle ağzınızı donduruyordu hava. Ellerimi kullanamaz hale geliyorum. Yaktığım sigara bile iki üç saniye içime çekmediğimden sönmüştü. Balkonumun karşısında halk eğitim merkezi var. Balkonumla çatısı aynı hizada sayılır. Arada altı yedi metre mesafe var. Çatısında bir buçuk metreyi bulan buz sarkıtları oluşmuştu. Zaman zaman evde kalan ekmekleri halk eğitim merkezinin çatısına atıyordum.  Kuşlarda çatıya konarak ekmekleri güzelce yiyorlardı. Soğuk havalarda atmaya daha da özen gösteriyordum.

Bugün de bu soğuk havada, kahvaltımı yaptıktan sonra kalan ekmekleri kuşlara atmak için balkona çıktım ve kalan ekmekleri çatıya attım. Baktım ki hayvanlar bir iki dakikaya üşüştüler, ekmekleri yemek için. Düğünlerde atılan şekerleri toplayan çocuklar gibiydiler. Attığım ekmek az olduğu için kısa sürede bitirdiler. Toplayacakları şekerleri biten o çocuklar gibi sağa sola bakınıyorlardı. Onların bu durumunu görünce, içim el vermedi. Dışarıya çıkarak 2 lira verip ekmek aldım. Gelip kuşlara tekrar attım. Martısından güvercinine, serçesinden kargasına hepsi çatıdaydı. Hayvanlar arasında medeniyetler ittifakı sağladım resmen. Neyse, akşam oldu. Birkaç yerden alışveriş yaptım. İlk yaptığım alışveriş 12,5 liralık bir alışverişti. Adam, pazarlık yapmadığım halde ‘’Abi düz 10 lira olsun sana,’’ dedi. Çok önemsemedim normal bir durum, olabilirdi. İkinci, üçüncü yerde yaptığım alışverişte de aynı şeylerle karşılaştım. Şaşırmaya başlamıştım. Pazarlık yapmadan ürünün fiyatını düzlüyorlardı. Sonra yolda yürürken bu durumun normal olmadığını düşünmeye başladım. Bugün hayvanlar için iki lira harcadığım aklıma geldi. Bununla bir ilgisi olabilir miydi, aklımdan düşünceler bir hızlı trene bakar gibi geçiyordu.

Bütün insanlara söylemişim gibi hepsi hayrımı duyup benden pazarlıksız 2-3 lira almıyorlardı. ’’ Helal olsun sen hayvanlara harcadın, bizim de sana kıyağımız olsun abi, ‘’der gibiydi bütün esnaflar. Sonra şu ayet aklıma geldi.’’ Kim Allah’a güzel bir borç verirse Allah da bunu kat kat fazlasıyla öder.’’ Bu alışverişlerden 7,5 lira kara geçmiştim. Sonra bu 7,5 lira ile gidip kendime tatlı aldım. Kuşlarda gökyüzünden bana,’’ Bizden olsun bu sefer İsmail abi, ‘der gibiydiler . Ve dedim ki Rabbim bütün nimetlerine şükürler olsun. Ama tatlı için ayrıca teşekkür ederim.

Paylaşmak

1 Yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.